بررسی تقلب در انتخابات ایران – بخش ششم

بررسی نتایج انتخابات که توسط وزارت کشور اعلام شده ، نشان می دهد ، مجریان و ناظران ، در برگزاری این انتخابات با مردم صادق نبوده اند. اشتباه در آمار مشهود است و عملا تضاد های فراوانی در اعداد اعلام شده ، دیده می شود که همین مساله می تواند دلیل کافی بر تقلب در انتخابات باشد. از سوی دیگر ، وقایع پیرامون انتخابات هم بر سوءظن ها افزوده است:

آمار وزارت کشور ایران در مورد نتایج انتخابات نکات قابل توجهی داشت. از جمله ، محمود احمدی نژاد در پنج شهر ِ مرکز استان ، ۶۷ درصد آرا را کسب کرد. در شش شهر دیگر هم هرچند مشارکت مشابه نبود اما بین رقم ۶۹ تا ۷۲ درصد بود.

نکته دیگر در مورد انتخابات ، این بود که حامیان دولت معتقد بودند نتیجه انتخابات قابل انتظار بود چرا که اقشار فقیر جامعه ، روستاها و بخش ها ، به احمدی نژاد رای می دهند. این ادعا قابل پذیرش نبود چرا که به گفته علی انصاری ، استاد دانشگاه و ایرانشناس ، “اکثر رای دهندگان در مناطق روستایی ایران به قومیت های کرد ، بلوچ ، عرب ، لر و آذری تعلق دارند که رای این روستاییان همیشه به اصلاح طلبان و کاندیداهای ضد وضع موجود تعلق داشته است.”

از این موضوع جالب تر ، آرای نامزدها در حوزه های محل تولد شان بود. ابتدا خبرگزاری جمهوری اسلامی به نقل از وزارت کشور ، آمار را منتشر کرد که براساس آن محمود احمدی نژاد در زادگاه سایر نامزدها هم بیشترین رای را کسب کرده بود.

اما یک هفته بعد وزارت کشور ، آمار جدیدی را به عنوان آرای نامزدها در زادگاه شان اعلام کرد. همین تغییر هم محل اشکال بود چرا که در دوره قبل محسن مهرعلیزاده در بین ۷ کاندیدا آخر بود اما به دلیل ترک بودن در آذربایجان و اردبیل ، از همه نامزدها بیشتر رای کسب کرده بود. همین مساله مورد سوال بود که چرا میرحسین موسوی در آذربایجان و مهدی کروبی یا محسن رضایی در مناطق لر نشین ، آرای کمی آورده بودند.  همانطور که در این تصویر می بینید در دوره قبل مهدی کروبی در مناطقی که رنگ سبز است بیش از سه میلیون رای کسب کرده بود اما این دوره او تنها ۵۴ هزار رای از این مناطق کسب کرد.

مقایسه انتخابات این دوره با دوره قبل یک نکته دیگر داشت. کمترین رای دوره قبل به محسن مهرعلیزاده بود که بیش از یک میلیون رای داشت اما این دوره عملا با اعلام آرای کروبی که کمتر از آرای باطله بود ، به نوعی قصد تحقیر او از سوی حکومت تداعی شود.

معترضان تاکید داشتند وزارت کشور با مهندسی آرا اعلام نتایج کرده. پیش از این پس از شمارش صندوق ، شهرستان و استان ، در نهایت وزارت کشور آمار کل انتخابات را اعلام می کرد اما این دوره ابتدا نتیجه اعلام شد و بعد وزارت کشور آمار استان و یک هفته بعد ، آمار حوزه ها را منتشر کرد. این مساله وقتی جنجال شد که در دو آمار استان و شهرها ، تناقض های زیادی وجود داشت. مقایسه دو آمار اعلام شده ، یازده میلیون رای بلاتکلیف را نشان می داد که به نفع محمود احمدی نژاد محاسبه شده بود.

بعد از اعلام نتایج ، شورای نگهبان بدون هماهنگی با معترضان به بازشماری نتایج پرداخت. آرای تا نخورده و رای های نوشته شده با یک خط هم شورای نگهبان را قانع نکرد و حتی سخنگوی شورای نگهبان تا نخوردن برگه رای را موردی مهم ندانست. این اظهار نظر در حالی بیان شد که ده روز قبل از بازشماری ، محسنی اژه ای وزیر وقت اطلاعات ، مصداق تقلب را آرای تا نخورده در صندوق دانسته بود.

البته سخنگوی شورای نگهبان مدعی بود خطای انسانی ۱۰ تا سی درصد است و چون در نتایج انتخابات تاثیر ندارد ، قابل چشم پوشی است. آقای کدخدایی پیش از این مجموع آرای صندوق هایی که در آن بیش از صد درصد واجدین شرایط رای داده بودند را تنها سه میلیون دانسته بود که به عقیده او در نتایج کلی انتخابات تاثیر نداشت.

شورای نگهبان در زمانی که دولت قبل برگزار کننده انتخابات بود ، به کوچکترین بهانه ای نتیجه انتخابات را باطل می کرد اما اینبار حتی در مقابل خطاهای آشکار هم چشم کرد. رهبر ایران بارها تاکید کرده که امکان تقلب در انتخابات وجود ندارد. معترضان می گویند چنین تقلبی هم لازم نبود چرا که اگر تنها احمدی نژاد ۴ و نیم میلیون رای کمتر کسب می کرد ، چون واجد نصف به علاوه آرا نشده بود ، انتخابات به دور دوم می رفت ، که می شد نتیجه آن را حدس زد. با این حال ، مهندسی آرا در دولت به گونه ای انجام شد که عملا دیگرهیچ اعتمادی به سیستم انتخاباتی کشور وجود ندارد.

---

آیا شما از این ارسال لذت بردید؟ چرا دیدگاه خود را در زیر نمی نویسید و گفتگو را ادامه دهید، یا مشترک خوراک من شوید و مقاله هایی مانند این را روزانه به صورت خودکار به خواننده خوراک خود انتقال دهید.

روزنگار | نیرو گرفته توسط وردپرس فارسی | ElegantBlue یک پوسته سفارشی است توسط Nathan Rice | ترجمه شده به فارسی توسط کلاف دیجیتال